Tansgraniczna troska o las

Zaczęło się od usychających świerków w Beskidach. Polscy i słowaccy leśnicy szybko zrozumieli, że wspólne działania po obu stronach granicy przyniosą znacznie większe efekty. Tak zrodził się duży projekt Rew-Be-Las. Po nim były jednak następne. Leśnicy po obu stronach granicy pokazują, że potrafią razem współpracować nie tylko dla dobra lasów, ale całej społeczności. O usychających świerczynach w Beskidach pisaliśmy już w 2006 roku. Sadzone masowo w ubiegłych stuleciach świerkowe drzewostany, słabe, nieodporne na pasożyty i trudne warunki pogodowe z czasem stały się jednym z najpoważniejszych problemów beskidzkich lasów. Plagi kornika i opieńki, osłabiły beskidzkie lasy na tyle, że susza, która przyszła w 2006 roku sprowadziła już prawdziwą katastrofę.

Drzewa w Beskidach masowo zaczęły usychać, a leśnicy, aby nie dopuścić do dalszej zagłady, najpierw zajęli się wycinaniem zarażonych drzew i oczyszczaniem lasów, a następnie przebudową świerkowych drzewostanów. W miejsce świerka powracał więc las mieszany – silny i wytrzymały – taki, który rósł tutaj od wieków i dobrze czuł się na beskidzkich glebach. Równolegle zaczęły się spotkania władz leśnych z polskiej i słowackiej strony oraz wspólne projekty. Pierwszym z nich był REW-BE-LAS, który skrót wziął od swojego głównego celu jakim była rewitalizacja beskidzkich lasów.
REW-BE-LAS

cały artykuł w Gazecie Żywieckiej

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ekologia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s